İspanya'da işçiler 11 Kasım'da, 14 yıl aradan sonra ilk kez genel greve çıktı. Genel İşçi Sendikası (UGT), İşçi Komisyonları (CCOO) ve Genel İşçi Konfederasyonu (CGT) başta olmak üzere sekiz sendikanın Çalışma Bakanlığı'na resmen kaydettirdiği 24 saatlik grev gece yarısı başladı. Anadolu Ajansı'na göre grev, kamu ve özel sektörde 19 milyona yakın çalışanı kapsıyordu. Grevin sloganı "Ücretler, konut ve fiyatlar" oldu; kiracı sendikaları da greve omuz verdi.
Fabrikalar, limanlar, trenler durdu
BBC Türkçe'nin aktardığına göre sendikalar katılımın yüzde 90 olduğunu açıkladı; gösterilere üç milyondan fazla kişinin katıldığı değerlendiriliyor. Madrid'deki yürüyüşe yaklaşık 120 bin, Barselona'dakine 50 binden fazla kişi katıldı. Fabrikalarda ve limanlarda iş bırakıldı, toplu taşıma büyük ölçüde durdu. UGT ve CCOO'ya göre Martorell'deki Seat fabrikasında ve Navarra'daki Volkswagen fabrikasında üretim durdu; Endülüs'ün bölgesel kanalı Canal Sur grev nedeniyle yayın yapamadı. Barselona El Prat Havalimanı'nda 85, Madrid Barajas'ta 9 uçuş iptal edildi.
Grevin ilk saatlerinden itibaren tren istasyonlarında, hallerde ve sanayi bölgelerinde grev gözcüleri girişleri tuttu; Katalonya, Madrid, Bask ve Endülüs'te yol kapatma ve liman girişlerini bloke etme eylemleri öne çıktı. Polis müdahalelerinde çoğu Madrid ve Barselona'da olmak üzere en az 115 kişi gözaltına alındı. UGT ve CCOO 12 Kasım'da grevi "başarılı" ilan ederek konut ve ücret taleplerinin dinlenmesini istedi.
İşveren örgütü CEOE ise katılımın "düşük ve dengesiz" kaldığını savundu. Muhalefetteki sağcı Halk Partisi'nin lideri Alberto Núñez Feijóo genel grevi "saçmalık" olarak nitelendirip sendikaları "mafya" ve "çöp" sözcükleriyle hedef aldı.
Kira, ücretin yarısını yutuyor
Grevin arkasında derinleşen konut krizi var. Gayrimenkul portalı Idealista'ya göre Madrid'de 50 metrekarelik bir dairenin aylık kirası ekim ayında ortalama 1.170 euroya ulaştı; ülkede ortalama brüt aylık ücret ise yaklaşık 2.460 euro. Yani kira, ortalama brüt ücretin neredeyse yarısını yutuyor. Reuters'a konuşan Madridli işçi Jesus Gonzalez, "36 yaşındayım ve hâlâ kendi evime çıkamıyorum" dedi.
Öfkeyi büyüten olay, Madrid'de 87 yaşındaki Maricarmen Abascal'ın kira artışını karşılayamadığı için eylülde 70 yılı aşkın süredir yaşadığı evden sedyeyle tahliye edilmesi oldu. Abascal 7 Ekim'de hastanede yaşamını yitirdi. Süren protestoların ardından Başbakan Pedro Sánchez erken seçime gitti; İspanya 29 Kasım'da sandığa gidecek. Sánchez'in hükümeti grevi açıkça destekledi; CCOO ise "Sorun zenginlik eksikliği değil, zenginliğin nasıl dağıtıldığıdır" diyerek hedefi şirketlere ve rantiyelere çevirdi.
Türkiye işçisi için ders
İspanya'da milyonlarca işçinin aynı gün üretimi durdurması, genel grevin bir slogan değil, örgütlü işçi sınıfının elindeki en güçlü araç olduğunu bir kez daha gösterdi. Barselona'daki pankartta yazan söz de sınıfın ortak talebini özetliyordu: "Hayatta kalmak için değil, yaşamak için! Rantiyecilere, patronlara ve hükümetlerine karşı!" Kira cenderesi, eriyen ücret ve vergi yükü Türkiye işçisinin de gündelik gerçeği; fark, örgütlülükte ve birlikte hareket etme iradesinde.
